Bouwen zonder strijd

1. Je bent waarschijnlijk hard aan het werken. Misschien te hard. Je zaak draait, maar ze draait op jou. 
2. Of je hebt alles onder controle tot je merkt dat die controle je plafond is geworden. 
3. Of je hebt succes, maar vanbinnen begint iets te wringen dat je nog geen naam kunt geven. 
4. Of je weet wat je waard bent, maar neemt die ruimte nog niet volledig in.

In deze afsluitende aflevering van de miniserie 'de ridder en zijn business' deel 3/3, deel ik wat er losbrak tijdens een week in de Katharenstreek. 

Over de kloof tussen wie ik ben en hoe ik werd gezien. 

Over ridderlijk ondernemen — niet als de vechter, maar als iemand die bouwt vanuit een code van negen waarden. 

En over hoe Belle en ik dat nu voor het eerst concreet uittesten.

Dit is geen aflevering over strategie alleen. Dit is een aflevering over de mens achter de ondernemer — en wat er gebeurt als die twee eindelijk op één lijn komen.

Ge kunt geen vrij leven bouwen zolang ge nog altijd onderneemt vanuit overleving.

De riddervraag van deze aflevering

Waar in jouw leven of business vecht jij nog, terwijl je eigenlijk geroepen bent om te bouwen vanuit je ware aard — met vertrouwen, richting en zachte kracht?

Jouw tuin, jouw energie is ons nieuw aanbod waar ridderiijke waarden en tuinadvies elkaar raken.

Belle start met een astrologische reading. Ik ga mét jou naar tuincentra, kwekers of tuinbeurzen. Samen kiezen we wat past bij hoe jij leeft, wat je tuin nodig heeft en hoe jij daarin past. Hoe jullie beiden samenwerken. Ik adviseer je en deel uit mijn rijke kennis — niet alleen mooi, maar raak.Stuur een DM via LinkedIn of Instagram met het woord TUIN. 

Benieuwd hoe dat voor jou uitpakt en welke planten écht bij je horen én hoe je tuin daarop aansluit, dan is dit jouw volgende stap. 

De volledige miniserie — begin hier als je nieuw bent

1/3Waarom je business instort als je stopt⁠ open.spotify.com/episode/44b4faXU1Khwvi0nOK3SVL⁠

2/3De plant die niet bij je past maar je toch koopt

⁠open.spotify.com/episode/6ekScrSYboJRdIjdlHMNRZ⁠

Vermeld in deze aflevering

Villa Sainte Marie — Olivier Vaneeckhout⁠ oliviervaneeckhout.com⁠

Verbind en volg mee:

Website ⁠denetwerkridder.be⁠

Community BKOG ⁠excaliburnetworks.eu/business-knights-of-growth⁠

LinkedIn ⁠linkedin.com/in/johanvolckaert⁠

Instagram⁠ @de_netwerkridder⁠

Facebook⁠ facebook.com/denetwerkridder⁠

De Ronde Tafel | Johan Volckaert | De Netwerk Ridder

Over De Ronde Tafel

De Ronde Tafel is de podcast van Johan Volckaert, De Netwerk Ridder. Voor bewuste ondernemers die bouwen zonder strijd. Die begrijpen dat groei niet begint bij meer verdienen, maar bij anders denken. Over geld, gezondheid, netwerk en leven.

Boek een Riddergesprek

Een strategische diagnose van waar je vandaag staat. We kijken naar je inkomen, je bedrijf, je vermogen, je leefomgeving en je netwerk. Op het einde weet je welke eerste beweging het meeste hefboomeffect heeft.

Ik help jou sowieso met de richting die je nodig hebt en vandaag het best bij je past. Zowel vanuit mijn netwerk, tools en krachtige hacks. 

Volg De Netwerk Ridder

>> Website: denetwerkridder.be

>> LinkedIn

>> Facebook

>> Instagram

>> Business Knights of Growth

Deze podcast is uitsluitend bedoeld als algemene informatie en persoonlijke getuigenis. Niets hierin vormt fiscaal, juridisch of financieel ad...

Transcript

SPEAKER_00 0:01

Mark kent zijn werkweek niet meer in uren. Hij kent ze in vermoeidheid. Thomas heeft een business gebouwd die perfect draait zolang hij zelf de motor is. Tenk dat hij stopt, staan alles stil. Annelies heeft alles wat ze op haar dertigste wilde, en toch van binnen begint er iets te wringen dat ze haar vinger nog niet kan opleggen. En Sarah weet hoe dat ze waard is, maar iedere keer dat ze de kans krijgt om het te tonen, treed ze een halve stap terug. Vier mensen, vier verhalen, één kern. Je kunt geen vrij leven bouwen zolang je nog altijd onderneemt vanuit overleving. Als jij voelt dat ondernemen meer is dan omzendraaien, dat geld, tijd en vrijheid bewust ingezet moeten worden, dan zit je hier juist. Mijn naam is Johan Volkert, en tien jaar geleden ontdekte ik een simpele waarheid. Zolang je tijd blijft ruilen voor geld, zijn ze niet vrij. En daarom bouw ik ecosystemen rond drie pijlers: relaties, gezondheid en financiële intelligentie. Via Business Nights of Growth en Excalibur Networks breng ik ondernemers samen die karakter willen bouwen. Voor mensen die begrijpen dat vrijheid niet toevallig komt, maar gebouwd wordt. En ik noem dat garage. De moed om vanuit het hart te ondernemen. Deze podcast is geen glad verhaal. Het is een eerlijke zoektocht en die zoektocht begon vandaag opnieuw. Welkom aan de Ronde Tafel. We zijn nu drie weken verder. Drie afleveringen. Drie lagen die zijn opengelegd. In de vorige afleveringen ging het over de breuklijnen in een business die te afhankelijk gebouwd is. Over wat misgaat wanneer alles op je schouders blijft rusten. Over hoe vrijheid vaak een woord wordt, maar geen werkelijkheid. Vandaag gaat het niet alleen over de oplossing. Vandaag gaat het over de mens die de oplossing moet dragen. Want ik ben zelf veranderd in die drie weken. Niet drastisch, niet plots, maar grondig. Zoals een boom verandert in de herfst. Lang voor dan de bladeren vallen. Vorige week was ik in een Kataristreek. Niet als toerist, maar als mens die even op ademmord komen. En samen met Belle en partner verbleef ik in BMB Villa Sainte-Marie van Olivier van Eekoud en Limou. Een uitwisselingsweek helpen mij klempingtenten, klusjes opknappen, klaarzetten van spullen, de tuin klaarmaken. In de ruil daarvoor ontvingen wij stilte de Zuid-Franse hastvrijheid, de natuur, vertraging en ruimte. Dat soort ruil is ouder dan geld en eerlijker. Indien ik al dans ver van een henda's en notificaties, viel er iets op zijn plek. Niet omdat de Qatare streek magie uitstraalt uit de grond. Die is er wel, maar die is fijn gevoeliger, al is die energie daar ook anders zachter en ouder. Maar omdat er eindelijk ruimte was voor wat er al een tijdje onder het oppervlakte bewoog. Terwijl ik daar werd met mijn handen, dacht ik aan Mark, Thomas, Annelies en Sara. Want ik herkende iets van hen allemaal in mezelf. Mark, de Mark had die week niet kunnen weg zijn. Want zijn na hen had ze dat niet toegelaten hebben. En niet omdat hij dat niet wilt, maar omdat zijn zaken hem letterlijk gijzogt. Geen mark, geen omzet zo simpel en zo zwaar is. Thomas zou de week wel hebben gepland, maar hij had zijn telefoon meegenomen en om de twee uren geckt. Want iedereen iets laten lopen zonder zijn ogen erop voelt voor hem als een risico nemen. Annelies had die week misschien zichzelf gegund. Maar ze zou zijn toch schuldig gevoeld hebben. Want ruimte nemen zonder directe productiviteit. Voelt voor haar nog steeds als iets wat moet bewezen worden. Sarah had die week verdiend. Dan zou hem zichzelf, of zou hem zichzelf misschien gegund hebben, want zichzelf op de eerste plek stellen, zelf voor even, is voor haar nog heel onwennig. Er zit een kloof tussen wie ik ben en hoe dat ik word soms gelezen. En die weken Limu heeft die kloof zichtbaar gemaakt. Een kleine ook. Als je de twee vorige afleveringen hebt geluisterd, heb je in tussentijd iets wat veel ondernemers missen, een diagnose. Je weet waar de breuklijnen zitten. Je weet dat een business kwetsbaarder wordt wanneer relaties, gezondheid en financiële structuur niet in balans zijn. Je weet dat kennis alleen niet genoeg is als het niet bij lichaam raakt. Maar er is nog iets: iets dat dieper zit dan strategie. Iets dat de meeste businesscoaches overslaan omdat het niet op die spreadsheet past. Vele ondernemers lopen niet vast op hun businessmodel. Ze lopen vast op hun zelfbeeld. Ze bouwen een bedrijf vanuit een identiteit die ooit nodig was om te overleven, maar die niet meer klopt naar wie ze zijn vandaag. Mark heeft jarenlang keihard gewerkt om te bewijzen wat hij waard is. En dat bewijzen zit nu ingebakken in zijn systeem. Hij werd keihard omdat hij omdat het ooit nodig was, maar er is er nooit mee gestopt. Thomas bouwde de controle in als een veiligheidmechanisme. Als hij alles zelf bij hem had, kan er ook niks misgaan. Die logica werd het toen dat hij startte, maar die logica houdt hem nu klein. Annelies heeft succes gebouwd op een beeld van de vrouw die het allemaal rondkrijgt. Dat beeld heeft daarin nog ver gebracht. Maar ze begint toch te voelen dat ze erin gevangen zit. En Sarah heeft zichzelf geleerd om bescheiden te blijven. Om niet op te vallen. Niet te veel innemen van plek. Het was een overlevingsstrategie, maar nu is het een rem. Ik herken dat in alle vier en in mezelf. Laat ik er eerlijk zijn. De netwerkridder roept snel iets op. Er roept bij veel mensen strijd, hardheid, vuur op. Iemand die altijd op de voorgrond staat en die duwt, die gaat. En ja, ik ben de netwerkredder. Dat blijf ik ook. Het beeld klopt maar ten dele. Want een ridder vecht niet zomaar. Een ridder werd vanuit de code. Niet van buitenaf opgelegd, maar van binnenuit gedragen. Voor mij zijn dat negen fundamentele stenen ingemetseld in de manier waarop ik onderneem. Verstand, moed. Vertrouwen, lobaliteit, eer. Gerechtigheid, nederigheid, hofelijkheid en trots. Ridderlijk ondernemen is niet leven vanuit strijd. Het is bouwen vanuit structuur. Niet vanuit geweld maar richting, niet vanuit hardheid, maar zachte voldoening. Zachte volharding. En Mark heeft structuur nodig, maar niet meer structuur in zijn agenda. Structuur in zijn businessmodel. Zodat zijn zaak kan draaien zonder dat hij voortdurend de energiebron van moet zijn. Thomas heeft richting nodig. Niet meer controle, maar een code die hem toelaat te leiden zonder alles tezelf te moeten beheersen. Vertrouwen als strategie niet als zwakte. Annelies heeft verrijking nodig. Niet een nieuwe doelstelling, maar een eerlijk antwoord op de vraag. Voor wie en waarom doe ik eigenlijk alles nog. Eer als kompas, maar niet als fassade. En Sarah heeft moed nodig. De moed om haar eigen plek in te nemen zonder zich eerst te veronschuldigen. Trots, maar niet van het ego, maar als waardigheid dat ze zichzelf toestaat. En de herreiking verandert niets aan de naam. Ze verandert alles aan de lading. Dan moet ik zeggen dat dat eigenlijk vrij eenvoudig klinkt, maar voor veel ondernemers heel confronterend is. Want geen enkele strategie werkt als de bodem niet klopt. Je kunt processen bouwen, je kunt een team structureren, je kunt content maken. Je kunt je aanbod verfijnen. Nieuwe inkomstenstromen ontwikkelen. Je kunt van alles doen wat op de handboeken zeggen. Maar als je innerlijke nog steeds werkt vanuit spanning, bewijsdrang en overleving. Dancijpelt dat alles binnen. In alles. Voor Mark wordt delegeren controle. Hij wil loslaten, maar hij vertrouwt niet dat iemand het zo goed doet als hijzelf. Dus trekt hij alles naar zich toe en de cyclus begint opnieuw. Voor Thomas wordt zichtbaarheid per vormen. Hij doet alles goed, strategisch doordacht. Maar het voelt hol. Omdat hij bouwt vanuit zijn hoofd en niet vanuit zijn kern. Voor Anelise wordt vrijheid gewoon een nieuw project op haar lijst. Ze jaagt op de volgende versie van succes terwijl de vorige haar al niet meer voede en de legte verhuist mee. En voor Sarah wordt netwerken optreden. Ze gaan naar events, doen wat ze moeten doen, zeg de juiste dingen. Maar echte verbinding vanuit haar volle zelf. Nee, dat durft ze nog maar zelden. Ik heb dat zelf ook gekend. De netwerkridder die ridderlijk klonk, maar strijdelijk voelde. Die verschen op elk moment, maar van binnenuit soms uitgeput was. Die bouwde vanuit een beeld dat hij dacht dat hij moest uitstralen. En de Qatar streek heeft mij de ruimte gegeven om in die laag te gaan kijken om los te laten. Vandaar dat die negen waarden een moreel architectuur hebben. Want vanuit haast of vanuit helderheid. Vanuit tekort of vanuit het vertrouwen. Vanuit ego of vanuit eer. Vanuit forceren of vanuit verstand. Vanuit bewijsdrang of vanuit trots die geworteld is. En die vragen zijn geen retoriek, ze zijn diagnostisch. Die negen waarden geven richting aan het antwoord. Verstand zodat je onderscheid kunt maken tussen reis en waarheid. Moed, zodat er kiest wat klopt en ook niet de makkelijkste weg gaat. Vertrouwen, zodat je niet alles hoeft dicht te timmeren uit angst. Loraliteit, zodat de trouw blijft aan uw pad. Aan je mensen en aan uw beloften. Eer, zodat je geen business bouwt die van binnen u leeg maakt. Gerechtigheid, zodat wederkerigheid geen marketingwoord is, maar een levenshouding. Nederigheid, zodat jij blijft leren. Hofelijkheid omdat zachtheid beschaving en actie is. Trots: niet als ego, maar als waardigheid. Als rechtop staan in wie geworden bent. En dat zijn geen extraatjes, dat is een fundament. In de Cataarstreek voor mij eigenlijk iets samen. En niet omdat er een één keer magie uit de grond opsteeg. Al is de energie er anders stiller en meer geladen, maar omdat er eigenlijk eindelijk ruimte was. Stilte, aardig en andere kadans. Handen in de grond, klusjes zonder deadline en een maaltijd die niet tussendoor hoefde. En in die cadens werd bevestigd dat kijken al lang in mij zat. Dat ik niet gebouwd ben om te sleuren aan iets dat niet stroomt. Dat ik niet langer wil ondernemen vanuit strijd. Dat zachtheid en helderheid geen afspakkingen zijn van mijn kracht. Maar net de volwassen vorm ervan. En Mark heeft nog nooit een week als die gehad. Hij herinnert zichzelf niet meer wanneer het voor het laatst een maaltijd had zonder zijn telefoon erbij. Hij weet dat hij iets nodig heeft, maar hij weet niet hoe hij zichzelf daartoe toestemming kan geven. Thomas zou die stilte als onproductief hebben geleeld. Maar wat als die grootste strategische doorbraak niet komt van een analysesessie van een week zonder controle? En wat als zijn plafond niet van kennis is, maar wel loslaten. Annelies verland al een tijdje naar zoiets naar een plek waar ze niet hoeft te presteren, waar aanwezigheid aanwezig zijn genoeg was. En niet wat ze verwacht te willen. En Sarah zou in die stilte misschien zichzelf teruggevonden hebben. De Sarah voelt, die ziet, die weet, zonder dat ze het meteen moet bewijzen of omzetten en iets nuttigs. Gewoon zijn. Dat is voor haar wel een daad van moed. Daar is ook opnieuw bevestigd, hoe sterk het duo is met Bellen en een partner en ik. Niet als een zakelijk concept, maar als een levensrealiteit die toevallig ook zakelijk werkt, Bellen is astrologe en herboriste. Ze leest patronen, energie, seizoenen en onderstromen. Ze voelt wat er onder de oppervlakken lief. Wat nog niet is uitgesproken, maar wel aanwezig is. Ze leest de sterren als een landkaart en kruiden als taal van het lichaam. En ik werk met mens en ruimte, met tuin en structuur. Mijn plantenkennis, ruimtelijk inzicht, gereedschapskennis en jaren praktische ervaring. Mijn passie voor opbouw, positionering en mensgerichte marketing en een netwerk dat ik graag deel. Ik heb gewerkt als konelijk tenier op het domein van laken. In een van de meest veel eisende en soortenrijke tuinen van België. En daar leerde niet alleen planten kennen, daar leerde vooral kijken, timing respecteren, de bodem lezen, seizoenen begrijpen, ingrijpen zonder geweld en vormgeven zonder de natuur te verraden. En dat soort kennis zit niet in boeken, het zit in handen, ogen en geduld. Een tuin gaat niet alleen over planten. De tuin zegt iets over hoe iemand leeft, over rust, over ruimte, over ritme. Over identiteit, over hoeveel plaats er is voor schoonheid, verstilling, wilti, voeding, bescherming en ontmoeting. De staat van een tuin is eigenlijk een spiegel. Dat is niet altijd vlijend, maar altijd wel een eerlijke. Bijvoorbeeld Markstuin. Als Mark er al een tuin heeft, wordt er al jaren aan dezelfde kant opgemaaid. Er is weinig variatie, weinig schoonheid, weinig rust, want er is nooit tijd voor. Maar een tuin die verwaarloosd wordt over gaat naar chaos. Thomas heeft waarschijnlijk een hele strakke tuin, netjesbeleiding, alles op zijn plek, planten op rijtjes. Maar ergens voelt hij dat er iets mis is. Organisch leven dat niet volledig gecontroleerd wordt. Ze wilde noek een plekje dat verrassing biedt. Annelies heeft een hele mooie tuin, maar ze geniet er veel te weinig van. Ze ziet hem vanuit het raam terwijl ze werkt. Ze wil dat hij haar draagt en niet enkel ziert. En Sara. Sara heeft misschien geen grote tuin, maar ze heeft wel het gevoel van wat ze ervan wil maken. Zach te vormen, geurende planten een plek van stilte. En ze weet dat, hè. Ze heeft eigenlijk nog nooit durven maken. Want een verwaarloze tuin is geen toeval, een symptoom van een leven dat nog niet de ruimte gekregen is die het verdient. En voor wie resoneert dat nu? Dat is dus niet voor iedereen en dat hoeft ook niet. Dat is voor de mark die weet dat hij zijn zaak anders moet bouwen, maar die weet hoe hij zichzelf daartoe de toestemming geeft zonder alles te riskeren. Dit is voor Thomas. Die slim genoeg is om te weten dat zijn controle hem klein houdt, maar die nog niet gevonden heeft, hoe hij leiding geven voelt als hij het loslaat. Dit is voor Annelies, die lang genoeg heeft gepresteerd en eigenlijk wil gaan voelen wat ze bouwd ook echt is, voor haar, en niet alleen voor het beeld. En dit is voor Sarah, die zoveel in haar eigen heeft, zoveel in zich heeft, die zo fijn voelt en ziet, maar die zichzelf nog niet volledig toestaat om die ruimte in te nemen die ze verdient. En dat is voor iedereen die ergens in die vier zichzelf herkent, want het is zelden zo dat je een volledig type bent op zichzelf. Soms is Mark een beetje Thomas, en soms draagt Anelies ook een stilte van Sarah in zich. Soms verschijnt het strijder in ons net op het moment dat we het meeste rust nodig hebben. Vandaar het aanbod. Concreet, tijdelijk, met ruimte voor slechts vijf mensen, toch in dit beginstadia. Bellen en ik zoeken vijf mensen die tegenbetaling dat willen uittesten. Jouw tuin jouw energie. Het is geen standaard tuinbezoek. Er zijn geen losse readings, en geen decoratief lijsten van planten. Het is wel een afgestemde ervaring waarin de binnenwereld en de buitenwereld elkaar ontmoeten. Voor Mark is dat de kans om te voelen hoe het is als iemand anders de regie neemt. Twee uren niet ten baas zijn, gewoon aanwezig zijn en ontvangen. En nadien een buitenruimte hebben die hem herinnert en wie dat hij ook is. Naast ondernemer zijn. Voor Thomas is dan een oefening en vertrouwen. Niet zijn eigen analyse volgen, maar iemand anders laten kijken. Want Belle leest zijn energie en ik lees zijn ruimte. Samen zien we dat wat hij zelf niet meer ziet. En voor een analyse is dit diepgang in het echte. Niet nog een workshop. Niet nog een strategie, maar een ervaring die raakt. Een tuin die klopt met wie ze geboren is. En niet met wie ze zij moest zijn. En voor Sarah is dit veiligheid om zichtbaar te worden in de meest letterlijke zin. Haar tuin als verlengde van haar stem. Haar een buitenwereld als bewijs dat ze mag zijn. Volledig. Hoe werkt dat nu? Belle start met een astrologische reading. Geen zweverige gimmick, wel als een heldere ingang tot uw kern, uw ritme, uw energie, uw noden. Ze leest de sterren. Zoals een tuinier de bodem leest, met respect, precisie en ervaring. En vanuit dat inzicht ga ik mee. Kort door een bocht. Ik ga met u mee naar tuincentra, kwekers of tuinbeurzen. Of rechtstreeks in gesprek over jouw buitenruimte. We kiezen samen planten, vormen, structuren en combinaties die passen, hoe gij leeft. En niet alleen mooi, maar ook wel strak. Niet alleen aesthetisch, maar afgestemd. En niet alleen tuinalvies, maar wel een verlengde van wie dat is. En bij elke plant weet ik wel eens te delen over die plant waarom ze wel of niet bij u past. In Liemu hebben we dat voor de eerste keer gedaan. De modem was vruchtbaar die groei isbonnen. Het testimonial van Villa Sainte-Marie bevestigt voor ons dat er iets klopt. Iets dat zacht is, maar niet klein, iets dat nieuws is, maar tegelijkertijd voelt het alsof er altijd zat. Het komt erop neer dat Olivier gedeeld heeft dat er in zijn tuin met heel veel liefde en gevoel is aangepakt geweest. Het moment om samen planten en kruiden op zijn frequentie te kiezen in een tuincentrum, klopt er volledig. Vandaar dat hij het hartelijk aanraadt aan anderen om het ook te gaan ervaren. En dat hij ons heel veel plezier wenst in onze gezamenlijke passie. En dat de ervaring die hij gehad heeft om dat samen te doen in Villa Sainte-Marie. Dat dat zijn een tuin een moeilijere plek gemaakt heeft. De oplossing verandert niet alleen door wat te doen. Ze verandert door van waar het doet. Dus die drie stappen die ik al eerder beschreef, blijven gelden, maar ze krijgt meer diepte wanneer ze niet vanuit strijd leest maar vanuit zachtheid en structuur. Stap 1 is dus: documenteer wat er in je hoofd zit. Niet omdat je harder moet werken, maar omdat je jij rust wilt bouwen. Vele ondernemers dragen een hele wereld in hun hoofd. Kennis, ervaring, intuïtie, werkwijze, nuances, je neem het. Zolang dat allemaal in u zit, blijft dat een botternek. Bijvoorbeeld, Mark weet alles van zijn vak. Het zit allemaal in zijn hoofd. Niemand anders kan het overnemen, want niemand anders weet hoe het moet gedaan worden. Opschrijven dat hij weet, is niet zwak. Dat is de eerste stap naar vrijheid. En Thomas heeft het allemaal uitgedacht, maar het deelt nooit volledig. Want als anderen dat weten, hebben ze misschien minder nodig en die angst is een echte plafond. Dus schrijf op wat je weet. Maak zichtbaar wat tot nu toe onzichtbaar in u zat. Niet perfect wel bruikbaar. Dat is een daad van vertrouwen en van nedrigheid. Stap 2 is. Geef beslissingen terug waar ze horen. En niet alles moet door u beslist worden. Niet alles moet langs u passeren. En dat vracht moet. Controle loslaten voelt eerst als een enorm risico. Maar echte kracht is kaders bouwen waar anderen ook op kunnen dragen. Voor Thomas voelt dat aan alsof het moeilijkste is dat er bestaat. Maar stel je een keer voor: een week in de Qatarstreek. Telefoonopstel en de zaak draait gewoon door. Dat is de vrijheid die hij zelf zegt te willen. Zo begint het. Het begint hier. En Annelies. Die geeft beslissingen al gedeeltelijk door, maar ze controleert nadien nog alles. Echte vrijheid begint zodat de controle eindigt. En dat weet ze al vrij lang. Duidelijkheid is geen hardheid. Duidelijkheid is hoflijkheid. Want mensen weten beter waar ze staan als hij helder bent. Stap 3 is: bouw financiële buffers en duurzame structuren. Vrijheid zonder buffer is fantasie. Als u een business geen ademruimte heeft, neemde jij beslissingen van het druk. Dan kies je eigenlijk klanten vanuit nood. En dan zegde hij ja vanuit angst met opengesperde armen. Mark heeft een groeien omzet, maar heeft geen buffer. Want alles gaat terug de zaken of in zijn levensonderhood. En er is geen laag tussen hem en de stilstand. En dat is geen vrijheid. Dat is overleven met een mooi gezicht. Sara onderprijst zichzelf. Niet omdat haar aanbod niet waard is, maar omdat ze zichzelf niet volledig toestaat. En een financiële buffer begint bij eerlijke prijzen. Dat begint bij eerlijk zijn over uw eigen waarde. Vanuit diezelfde geaardheid werk ik ook met fysieke edelmetalen. Ik ben agent voor een bedrijf met een eigen goudrafinaderij en een zetel in Liechtenstein. En veilige opslag in beveiligde kluizen in Zwitserland. Waarom doe ik dat? Omdat niet alles digitaal hoeft te zijn om slim te zijn, omdat stabiliteit soms echt tastbaar mag worden. Omdat sommige mensen nood hebben aan iets dat buiten het klassiek systeem staat. En diezelfde logica als een goed tuin. De juiste basis, de juiste plek en de juiste bescherming. Dus vrijheid wat is dat nu echt. Vrijheid is voor mij vandaag niet meer het wilde beeld van losbreken. Of ook niet uitbraak. Geen ontsnappingsmaneuvres, geen tabula raza. Vrijheid is geankerd zijn. Vrijheid is weten wie dat bent, zodat we dan niet meer constant moeten gaan reageren op hoe anderen je lezen. Vrijheid is een businessbouw die klopt met je zenuwstelsel. Vrijheid is zachter kunnen worden zonder dat je een kracht in moet. Excuseer, vrijheid is aanwezig zijn bij uw partner. In uw tuin, in uw werk en vooral in jouw lichaam. Voor Mark is vrijheid een week weg kunnen zijn zonder dat hij een omzet omvalt. En dat is geen dromen. Dat is een structuurvraagstuk en het is oplosbaar. Voor Thomas is vrijheid een vergadering bijwonen als waarnemer en niet als de eeuwige redder. Een project zien landen zonder dat hij daar zich hoeft aan vast te houden. En dat moment bestaat. Maar hij moet er de ruimte voor maken. Voor Annelies is vrijheid een maandagmorop ze opstaat, en voelt dat wat ze gaan doen, dat ze ook echt klopt. En niet alleen rendeert. Het klopt volledig. Dat verschil heeft ze lang genegeerd maar nu niet meer. En voor Sarah is vrijheid de dag dat ze haar tarief noemt zonder te aarzelen. Dat ze haar verhaal vertelt zonder dat ze zich hoeft te veronschuldigen. Dat ze zichtbaar is. Volledig zonder filter. En de netwerkredder is niet de man die het luister roept. Het is de man die blijft staan, die bouwt, die afstemt, die richting geeft. Die vertrouwt op zijn code. En daarom heb ik een uitnodiging voor u. Bellen en ik zoeken vijf mensen die tegen betaling een traject willen uittesten. Het traject jouw tuin, jouw energie. Geen standaard tuinbezoek, geen losse reading, geen decoratief lijstje, wel een afgestemde ervaring waarin binnenwereld en buitenwereld elkaar ontmoeten. Voor Mark, die eindelijk eens iemand anders de regie willen geven. Voor de Thomasen, die benieuwd is wat hij ziet als hij ophoudt met sturen. Voor Lise die een plek wil die klopt, maar niet alleen ziert. En voor Sara, die haar een buitenwereld wil laten zeggen wat ze zelf nog altijd niet hardop durft. Als er iets is dat u interesseert, reageer onder deze podcast met de tuin. Of stuur mij een DM. We laten op dit moment vijf mensen toe om dit te testen. Zodat wij dat zelf kunnen gaan vormgeven en zelf kunnen leren daarin. Zoals bij elke week bij de podcast is er een riddervraag. Laat ik eindigen met die vraag. Niet wat moet ik nog harder doen, maar vanuit welke bodem bouwde jij vandaag? Vanuit spanning of vertrouwen, vanuit haast of eer. Vanuit bewijsdrang of waardigheid. Vanuit strijd of vanuit zachte kracht. Want alles wat blijft staan, begint daar. Dus de rittenvraag van deze aflevering is: waarin je leven of business vecht jij vandaag terwijl dat je eigenlijk geroepen bent om te bouwen vanuit je ware aard. Mij vertrouwen, richting en zachte kracht. Mark, je gij je aansproken voelt aan het verhaal van Mark. Mark, vecht jij nog voor de vrijheid, terwijl ze eigenlijk gewoon moet bouwen. Thomas, vecht jij nog voor controle? Terwijl je eigenlijk geroepen bent om te vertrouwen. Annelies. Vecht jij nog voor herkenning? Terwijl je eigenlijk geroepen bent om te resoneren. Sarah, vecht jij nog om gezien te worden? Terwijl dat je eigenlijk gewoon aanwezig moet durven zijn. Dit was de ronde tafel. Als deze aflevering iets bij u heeft geraakt: een inzicht, een herkenning, een vraag. Laat het mij weten. Start het gesprek, stuur mij een bericht. Want dat is precies wat deze podcast wil zijn. Een plek voor echte verbinding, echte gesprekken en echte groei. Wil je meer weten over Business Nights of Growth en Excalibur Networks, volg mij. Ik deel mijn pad terwijl ik het bewandel. In de show notes vind je alle informatie terug om mij te contacteren en Business Knights of Growth en Excalibur Networks te leren kennen. En voor de rest. Blijf bouwen. Blijf groeien vanuit courage. Want de ridder die wacht op die perfecte omstandigheden, die reedt nooit uit. Tot de volgende aflevering.